Twarze Polskiej Solidarności Sierpień 1980

  I patrzysz I patrzysz Nasz Czcigodny Stanisławie Stanisławie Fudakowski Patrzysz na ten swój Solidarnościowy I Posolidarnościowy Świat Nie tylko Gdański Nie tylko Trójmiejski Czyżby spadł z jakiejś wysokości Ów drogocenny kryształ Bo tak jest rozbity I iluż spór wiedzie Kto ile wart Z tych Dziesięciu Milionów Iluż zostało Iluż tak mocno Trzyma sztandar w górze Iluż za granicę Wyjechało szukać pracy Na lata rozbijając Swoją Rodzinę A tak naprawdę To gdzie jest To Jana Pawła II To Nasze Papieskie Pokolenie Solidarnościowe Tu gdzie teren Gdańskiej Stoczni Pcha się Developer I blok przy bloku że Aż całkiem ciasno Czy choć jedna Stoczniowa Rodzina Ma tu swoje mieszkanie Nawet nie na wynajem A cóż dopiero na własność I znów brakuje Do pełnego wkładu Patrzysz na to ze smutkiem Nasz Czcigodny Stanisławie Nasz Czcigodny Nestorze Solidarności Sumieniu Sumień I Rozwago Rozwagi Bo taki jest zawsze Pan S...

  O Joasiu i Andrzeju O Jedyna w Polsce   Piękna Złota Paro Naszych Polskich Solidarnych Gwiazd Bądźcie z nami Jak najdłużej Bo dopotąd jest i Solidarność pośród nas Niech ta Siła Do nas wróci Głos Narodu I Głos Ludu Ludu Wsi i Ludu Miast Te równe Dziesięć Milionów Niech obudzi się znów Polska I Joasiu i Andrzeju Wiecie jak to zrobić znów By wróciła   Tamta Wiosna Czas Ufności i Nadziei Wsparty   Całą Bożą Mocą Polski Narodowy Duch Wschód nie wiedział Co się dzieje I zdumiony Zachód był Mimo wojska na ulicach Zamszona betonowa głowa Kruszyła się od środka I kruszyły się wszystkie mury I kruszył się także I berliński mur I tak budziły się Wszystkie demoludy Aż cała Europa Środkowa Odzyskała Imię Swe I było Wolności więcej Niż na drzewach liści A   dziś liście te zamilkły A Drzewo Solidarności Jakoś dziwnie schnie Ktoś podcina mu korzenie I daje niezdrową wodę O Joasiu i Andrzeju Nie...