O Joasiu i Andrzeju O Jedyna w Polsce piękna Złota Paro Naszych Polskich Solidarnych Gwiazd

 

O Joasiu i Andrzeju

O Jedyna w Polsce

 Piękna Złota Paro

Naszych Polskich

Solidarnych Gwiazd

Bądźcie z nami

Jak najdłużej

Bo dopotąd jest i

Solidarność pośród nas

Niech ta Siła

Do nas wróci

Głos Narodu

I Głos Ludu

Ludu Wsi i Ludu Miast

Te równe Dziesięć Milionów

Niech obudzi się znów Polska

I Joasiu i Andrzeju

Wiecie jak to zrobić znów

By wróciła  Tamta Wiosna

Czas Ufności i Nadziei

Wsparty  Całą Bożą Mocą

Polski Narodowy Duch

Wschód nie wiedział

Co się dzieje

I zdumiony Zachód był

Mimo wojska na ulicach

Zamszona betonowa głowa

Kruszyła się od środka

I kruszyły się wszystkie mury

I kruszył się także

I berliński mur

I tak budziły się

Wszystkie demoludy

Aż cała Europa Środkowa

Odzyskała Imię Swe

I było Wolności więcej

Niż na drzewach liści

A  dziś liście te zamilkły

A Drzewo Solidarności

Jakoś dziwnie schnie

Ktoś podcina mu korzenie

I daje niezdrową wodę

O Joasiu i Andrzeju

Niechaj z nadchodzącą Wiosną

Polska znów obudzi się

Polskim Drzewem

Czas potrząsnąć

I z drzewa strącić jemiołę

Bo na Polskim Drzewie już

Jemioły tak dużo jest

O Joasiu i Andrzeju

Zapraszam do Tamtej Wiosny

Uczestnicy i Współtwórcy

Tamtych Czasów

Razem z Wami

Łatwiej iść

Bo już znane wszystkie drogi

Zawezwania i zaklęcia

Jesteście dla nas

Ów Przykład Żywy

Dwa Piękne Polskie

Solidarne Serca

Dopokąd jesteście

Pośród nas

Dopotąd pośród nas

Dopotąd pośród nas

I Solidarność jest

Niech już będzie

Wszędzie widać

I widać i czuć

Pierwsze powiewy

Pierwsze porywy

Naszej Polskiej

Solidarnej Wiosny

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Archiwum Malarza 

Władysława Dobruckiego

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

09. 03. 2026